odsłaniam cząstkę mojej duszy...

Witam!

Jak wiecie, bardzo nie lubię zaniedbywać bloga, więc staram się zagospodarowywać trochę czasu na pisanie notek. Najchętniej pisałabym je codziennie, ale mam bardzo dużo obowiązków i muszę odmawiać sobie takich przyjemności. Na początku chcę wam polecić super duper piosenkę, która jest przepiękna i myślę że każdy słyszał ją chociaż kilka razy w życiu.

Myslovitz - Długość dźwięku samotności

Nie ukrywam, że to moja ulubiona piosenka tego zespołu. Daje dużo do myślenia i kojarzy mi się z pewnym przyjacielem. Wiem, to brzmi tajemniczo więc wyjaśnię: ten przyjaciel był (i w sumie jest) mi bardzo bliski, ale coś się między nami popsuło i aktualnie nie mam z nim kontaktu, lecz okropnie tęsknię. Specjalnie dla mnie nauczył się grać tą piosenkę na gitarze, może dlatego tak lubię ten utwór. Osoba o której mowa nigdy nie wejdzie na tego bloga, chyba że stanie się cud i kiedyś się do mnie odezwie i naprawimy relacje, ale to raczej niemożliwe. Mimo wszystko to jemu dedykuję "Długość dźwięku samotności". Oki, rozumiem, raczej nie interesują was moje smutne przeżycia dlatego skończmy ten jakże bolesny dla mnie temat. 

Szczerze mówiąc miałam całkowicie improwizować w tej notce, ale wpadł mi do głowy pomysł dnia. Ci którzy mnie znają pewnie w tym momencie uciekliby z krzykiem, bo zwykle moje pomysły źle się kończą, haha. Żeby nie przedłużać: podlinkuję wam piosenkami które w jakiś sposób są dla mnie ważne i jestem z nimi związana, wyjaśnię, dlaczego. Pierwszy numer mamy już za sobą. Czas na następny.

Wilki - na zawsze i na wieczność

*bierze głęboki wdech* Ta piosenka jest zadedykowana mojej dobrej koleżance, która męczyła nią mnie, dopóki jej nie pokochałam, dopóki nie poznałam każdego dźwięku. Słuchała jej non stop po rozstaniu z chłopakiem. Jest bardzo wrażliwa, bardzo to przeżyła. Martwiłam się o nią więc wspólnie śpiewałyśmy "Na zawsze i na wieczność", pozwalałam się jej wypłakać, przytulałam i zapewniałam że wszystko będzie dobrze. Istotnie, wszystko skończyło się happy endem, ponieważ w końcu znalazła kogoś, kto ją pokochał. I jest z nim do teraz. Swoją drogą, urocza z nich parka. Myślę że nie ma co przeciągać, kolej na...

Rotary - Lubiła tańczyć

Piosenka która porywa do tańca, zna ją chyba każdy. Nic dziwnego, że to właśnie ona stała się hitem obozu, na który pojechałam kilka lat temu. Nuciliśmy ją w czasie wolnym, na zajęciach, przed snem, na zaprawie porannej, przy obiedzie, pod prysznicem, w autobusie. Wymyślaliśmy własne przeróbki, jeden uczestnik nauczył się ją grać na gitarze. Jeśli ktoś zapytałby mnie, co kojarzy mi się z tamtym obozem, bez wahania odpowiedziałabym "Lubiła tańczyć!". 

IRA - Ona jest ze snu

W tym roku pojechałam na tydzień do Włoch razem z wujostwem. Okazało się, że wujek uwielbia IRĘ, nic więc dziwnego, że w samochodzie w kółko słuchaliśmy tych samych płyt. Najbardziej utkwiła mi w głowie ta piosenka. Fałszowaliśmy w drodze na lotnisko czy do restauracji. Świetnie się bawiłam w ich towarzystwie, za każdym razem głośniej śpiewałam ten utwór. Wujek był zachwycony faktem że ktoś lubi jego gust muzyczny. Włosi dziwnie się na nas patrzyli kiedy dawaliśmy popis na ulicy, ale śmiechu było co nie miara. Jejku, jak miło tak powspominać!

Mezo - Sacrum

Jest pierwsza na liście ulubionych w moim telefonie. Kiedy się zakochałam, ciągle jej słuchałam. Mój wybranek świetnie pasował do tej piosenki. Wiedziałam, że szanse na związek były marne, ale nie mogłam się powstrzymać przed ubieraniem słuchawek i śpiewaniem jej całymi godzinami, marząc o chłopaku. Najchętniej bym mu ją wtedy zaśpiewała, ale jestem zbyt nieśmiała, niestety. Ta piosenka celnie oddawała moje uczucia, dlatego od razu ściągnęłam ją na telefon i nauczyłam się tekstu na pamięć. Zresztą, zawsze kiedy nie umiem czegoś wyrazić swoimi słowami, słucham piosenek, które robią to za mnie. "Sacrum" to taka moja mała część, którą poświęciłam dla ukochanego.
♥♥♥
to jest kilka takich piosenek, które bardzo kocham. nie napisałam wszystkich, tylko te z którymi mam jakieś wspomnienia. Mam nadzieję że napiszę kolejną notkę jak najszybciej. Bardzo was kocham xoxo

Szkoła nie musi być piekłem na ziemi...

Hejka

Na początku muszę was przeprosić za brak notek, które spowodowane były powrotem do szkoły. Nauczyciele niestety od razu zaczęli kłaść ogromny nacisk na naukę, więc nie miałam czasu na posty i blog został zaniedbany na niecały miesiąc. Bardzo mi przykro z tego powodu ale nie mogłam postąpić inaczej. No, ale przejdźmy do tematu głównego.

♥♥♥

Od pierwszego tygodnia, ba, pierwszego dnia szkoły słyszę tylko "mam dość" "szkoła dopiero się zaczęła a ja już czuję się jak po stu latach pracy w kamieniołomach" "nienawidzę nauki" "szkoła zepsuła mi życie" "chyba się zabiję" itp. Wiecie co? Mam serdecznie dosyć waszego narzekania. Halo, ludzie, wszyscy rozumieją, że szkoła to nie przelewki, ciągły stres, sprawdziany i góry pracy domowej. Ale naprawdę wolicie siedzieć cały czas w domu, zalegać przed telewizorem z chipsami i nic nie robić? Nie chcecie być wykształconymi, mądrymi ludźmi, tylko debilami? Popatrzcie na to z innej strony. Chodzicie do lekarzy. Lekarze też kiedyś byli dziećmi, nawet jeśli były to czasy gdy dinozaury chodziły po ziemi. Gdyby nie oni, niektórzy z nas już by nie żyli. Ale zanim stali się lekarzami, chodzili do szkoły. Przeżywali dokładnie to samo co my. Kartkówki, wypracowania, odpytywanie przy tablicy. Widzicie sami, na kogo wyrośli. Na porządnych, inteligentnych ludzi którzy ratują nasze życie. My jesteśmy przyszłością, nadzieją narodu. Może brzmi to okropnie podniośle i nudno, ale taka prawda. Kolejny plus a zarazem minus: ludzie. Na twitterze, ktory jest nieodłączną częścią mojego życia ciągle czytam "omg ta laska jest koszmarna" "nienawidzę mojej klasy!!" w szkole nie ma ani jednej fajnej osoby". Takie myślenie jest okropne i popełniacie ogromny błąd, oceniając wszystkich z góry. Są okropni? Czyżby? I nie mówisz tak tylko dlatego, że masz gorszy dzień, wstałeś bardzo wcześnie i musisz siedzieć cały dzień z nosem w książkach? Rozejrzyj się. Po klasie, po szkole. Widzisz twarze, ubrania, buty, włosy, oczy. Duszy nie widzisz. Pierwsze wrażenie jest często mylne. A gdybyś pierwsza się uśmiechnęła, powiedziała "cześć", wyciągnęła rękę? Korona ci z głowy nie spadnie. Nie umrzesz od tego. I nie oczekuj, że od razu staniesz się czyimś przyjacielem na wieki. Zyskasz znajomego, kumpla, zyskasz sympatię i przychylność. Na pewno w twojej klasie jest choć jedna osoba do której chciałabyś zagadać. Zrób to, bo będziesz żałować. Ja też na początku myślałam że moja klasa jest koszmarna, ale podeszłam do kilku osób, przywitałam się, zawsze jestem życzliwa i otwarta. Przez to mam koleżanki i kolegów. Nie mówię, że masz od razu pokochać całą klasę, ale nie rezygnuj z szansy na przyjaźń, proszę. Szkoła jest także miejscem, gdzie widujemy naszych crushów. No bo, proszę was, kto nigdy nie kochał się w jakimś przystojniaku ze szkoły? Możecie go podglądać do woli. Przyznajcie się też - sami przecież nie chcecie czynić ze szkoły piekła, raczej przeobrazić ją w przyjazne miejsce. Nie bójcie się tego robić. Nie bójcie się być sobą. Nie bójcie się zdobywać wiedzy. Nie bójcie się ludzi. Nie bójcie się szkoły. Nie bójcie się życia.
♥♥♥
Cóż, mam nadzieję że weźmiecie sobie to do serca. Chcę żebyście byli szczęśliwi i zaczęli czerpać korzyści z chodzenia do szkoły. Trzymam za was kciuki i mocno kocham!